Oh Pepe, where art thou?

Kung hindi pa nagbalik-bayan Uncle ko, hindi ko mararamdaman ang papalapit na Araw ng Kalayaan. Pinasyal namin siya sa Intramuros two weeks ago at mukhang nag enjoy naman siya.

Sa hirap ng buhay ngayon, magdadalawang isip pa ang isang pamliyang pinoy sa pamamasyal sa Intramuros. Sa Fort Santiago, may entrance fee na 50 pesos. Pwera pa yung mga minimal charges sa portion ng Rizal Shrine (10 pesos). Sa Casa Real naman, 25 pesos. Di mo naman mae-enjoy nang husto kung maglalakad ka lang sa mga kalye at papasok sa dalawang antigong simbahan na nand'un.

So sa isang pamilya ni Juan na may apat na anak, kelangan niya ng at least 500 para sa isang araw na sulit na pamamasyal sa Intramuros. Paano kung si Juan ay nakiki-boundary lang sa tricycle o patanggap tanggap lang ng trabaho sa construction? Walang kaso sa mga turista kaso sana may subsidized portion pa sana ang gobyerno para sa mga tumatangkilik ng sariling atin.

***

Nakakagaan ng pakiramdam kapag naa-appreciate ng ibang lahi ang kasaysayan natin. Nabasa ko kasi yung visitor's logbook ng Rizal Shrine, gaganda ng comments nila tungkol kay Rizal. May mga nagbigay rin ng donation para sa museum. Kung pwede lang sana na mas madalas ako makaramdam ng kasiyahan dahil sa pagiging Pinoy ko, hindi tuwing may boxing lang si Paquiao.

War zone

Isa na namang madugong araw. Tambak ang mga dokumentos sa mesa ko. Kahit anong ayos, gugulo at gugulo sa dami ng mga papel. Well, kaya nga technical documentation. Makes sense, somehow.

2 urgent projects plus documentation plus unlimited "paki." Paano ako makakatapos nito? Hay naku.

need salbabida

Kung sino ang makasalba, siya ang bida.

Wala lang.

Mukhang nagkakatotoo na yung pagyari sa akin, a. I'm involved in 3 projects plus the regular documentation work. Medyo hirap akong maisingit yung mga "on the side" ko. Sinusulit ako ng kumpanya, hehe.

Happy weekend na lang sa lahat.

Where are you now?

(creator unknown)

Tosgas

1,165 pesoses ang gastos namin ni mahal sa isang linggo sa pamasahe pa lang. That is 4,660 per month. Para na ring gumagastos ng pang gas kung may sasakyan. Again, wala pang pagkain dun. Though this is inclusive of waking up at 4am, slight traffic, minor bumping and shoving and a little sweating.

If I can only change this ritual in a snap. Or how about a thousand snaps?

Power of prayer

Sana makumpleto na namin ang renovation ng bahay at makalipat na kami this June. Divider sa kwarto, tiles sa ground floor, granite sa kitchen at pintura na lang ang kulang para pwede nang lipatan. Sa susunod na lang yung bakod, cabinets and exhaust system sa kitchen.

Buti na lang at may bagong biyaya na darating. Sana tuloy-tuloy na ito.

Bump

Just filling in the gaps. I have nothing much to type. It's not that my life is getting less and less interesting. Blogger's block. Could be.

Yesterday was a great Sunday. Watched an action movie with my family, visited my 'still under renovation' house, went to church, had a quick habulan with mahal's askal 'Bogart,' and got a long sleep. Oops, I almost forgot, BGK won, woohoo!

Masikip ba kamo sa MRT/LRT?

Medyo nabawasan na ang init ng ulo ko tuwing nagkakasiksikan sa MRT. Bakit? Watch this...

In a dash

Apparently, naging buong week ang toxicity. Di ko halos naramdaman na weekend na naman pala. Parang time machine. Pero parang ang dami pa ring dapat gawin. Ano 'to, loking forward to Monday?

Radioactive Monday

Sanay na ako bumangon ng 3:30am just to arrive in the office @ 6:30. Iwas trapik, iwas init ng ulo (though tambak na ang tao sa MRT kahit wala pang 6, salamat sa mabibilis na ticket booth attendants). Need to sleep naman by 9:30pm which is very hard to get. New bodyclock sked, new marital status, new home, new life.

I have tons of toxic things to finish today. Ho-hum...

GISEEENNGG!!!